La bête bleu
het blauwe beest

Harry martens est la bête bleu


Ongeluk zit in een klein bochtje

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: het ging mis. Het ging goed mis tijdens de vijfde klassementsproef “Kallenbroek” in de Centraal Nederland Rally, op 13 april jl.

Het was al tegen de avond, we waren nog maar net onderweg op de Kallenbroekerweg bij Barneveld, toen we een ‘knijpende’ rechterbocht niet meer haalden en er links uit schoten. En slechts een paar meter verder met een zware klap tot stilstand kwamen tegen een dikke eik.

Na de eerste schrik constateerden we gelukkig niets te mankeren en konden we veilig de DS verlaten. Harry moest uit het raam klimmen want de linker deur is flink ontzet, maar rechts was geen probleem en ik kon gewoon uitstappen.

En mede omdat we niks mankeerden kwam al snel het zware, drukkende gevoel dat tòch gebeurd was waarmee we altijd rekening hielden. Maar ons 18 evenementen lang bespaard was gebleven.

Forse schade aan de auto, maar ook ons ego, ons vertrouwen. Want in je hoofd begint de ‘film’ van de laatste bocht zich te herhalen, met als ondertitel de vraag hoe dit kon gebeuren?

En -best raar eigenlijk- ook meteen de vraag ‘hoe verder?’. Hoe komen we hier weg, hoe naar huis, valt het te herstellen, wat betekent dit voor komende evenementen, oa. in Frankrijk en Oostenrijk.

Want met dat vraagstuk waren we uiteraard niet begonnen aan de Visual Art Rally rondom Barneveld en Nijkerk. We hadden ‘m nog niet eerder gereden, en omdat we de omgeving kennen uit navigatieritten van de AMAC, leek het leuk daar ook ‘ns op snelheid rond te rijden in plaats van zoekend naar het juiste weggetje.

En tot de zaterdagavond ging voor ons alles eigenlijk prima. We waren op vrijdag op tijd op het serviceterrein zodat we op tijd konden beginnen met verkennen van twee van de drie proeven. Waaronder dus de proef “Kallenbroek”, nog bekend/berucht van de originele Tulpenrally uit de jaren zestig en zeventig.

Monteurs Brian en Tom waren ook mooi op tijd, dus tegelijk konden zij zorgen voor de technische keuring.

Zaterdagochtend begon met ijskoud en helder weer en dus prima omstandigheden om de derde en laatste proef te verkennen, op het industrieterrein van Nijkerk. Een lastige proef met korte bochten, smalle doorgangen en obstakels. Kortom, een proef waarin je makkelijk een hek, lantaarnpaal of gebouw kunt raken.

We hebben dus uitgebreid verkend en alles in detail beschreven tot we tevreden waren met de notes. Want die beschrijving van de gehele route moeten je veilig, op snelheid, door alle situaties loodsen.

We hebben toen proef twee nog een keer gecontroleerd en zijn vervolgens naar het serviceterrein terug gegaan, waar we nog tijd hadden voor koffie, lunch, omkleden en laatste voorbereidingen.

Dus stipt om 13:11 starten we vanaf het industrieterrein de Harselaar in Barneveld, op weg naar de eerste proef van drie-maal-drie proeven, de beroemde “Kallenberg”.

Maar bij de start aangekomen bleek de proef voor onze Historic klasse afgelast. Een equipe in de ‘moderne’ klasse was uit de bocht gevlogen en er was een ambulance bij. We werden dus via een omleiding naar de start van de tweede proef geleid.

Die konden we wel starten en in het achterland van Nijkerk konden we genieten van de mooie proef, het fraaie weer èn de DS, die dankzij een modificatie beter reed.

Door naar de derde proef op het industrieterrein van Nijkerk. Aan de start noemden we nog even de lastige punten op, en besloten we voorzichtig te beginnen want de eerste hagel- en sneeuwbuien (!) waren al een feit.

Maar het ging erg goed! De zon was er alweer bij, dus goed licht, alle lastige punten kwamen we vlot maar veilig door en de grip was voldoende hersteld.

Meteen moesten we door, weer naar Barneveld voor de tweede keer de proef “Kallenbroek”. Althans, volgens schema, want na de eerste afgelasting werd het nu pas de eerste keer. Maar ook nu wéér werd de proef voor onze klasse afgelast door een ongeval. Balen, maar volgens schema terug naar de service voor een korte pauze.

Brian en Tom hoefden niet veel te doen; de auto reed goed, mankeerde niks, nog genoeg benzine, dus alleen de normale checks en weer op pad.

Volgens schema zouden we tot de volgende service proef twee, drie en weer –of eindelijk- proef één rijden. Twee en drie gingen geweldig. We kenden ze inmiddels, de notes waren goed, slechts af en toe een buitje, en overal publiek om de sfeer compleet te maken. Dus op naar de proef “Kallenbroek”, in de hoop dat we ‘m nu wèl konden rijden.

Want hij is zeer spectaculair; heel snel, deels door een bos, kronkelend door landerijen en langs mooie plekken.

Maar dat hebben we dus niet gezien. Want de cirkel is rond, we zijn aan het begin van dit verslag, ons einde van de rally.

Nog vaak herhaalt de vraag zich hoe dit kon gebeuren, en ook het vermoedelijke antwoord: er was niet èèn oorzaak. Een combinatie van factoren die zorgde dat we niet binnen de lijntjes bleven maar er naast kleurden, en de pech dat daar niet een weiland ligt of wat struiken staan, maar een dikke eik.

Maar ook het geluk dat we niks mankeren. Deze zelfde bocht (!) was namelijk de reden dat de proef twee keer werd afgelast, met voor één equipe serieuze verwondingen tot gevolg.

En het geluk dat onze ‘spirit’ er niet onder heeft geleden, want voor Team HML is de cirkel nog niet rond: we gaan door! En daarover leest u de komende tijd vast veel meer. 


Groeten en graag tot ziens,

Harry Martens.


Help La Bête Bleu!!

https://www.gofundme.com/citroen-ds-23-ie-rallye-repair?member=2067340


Verslagen van de rally's en foto's van La Bête Bleu vind u op de website van sponsor Bart Ebben